Lubię to !

Polecane

Instalacje elektryczne
Instalacje elektryczne
Zobacz gdzie kupić najtaniej !

Podobne serwisy

E-majsterkowicz -czyli majsterkowanie , inspiracje , pomysły, przydatne narzędzia.

Polecane



...

Badania termograficzne w elektroenergetyce

BADANIA TERMOGRAFICZNE W ELEKTROENERGETYCE

Pewność zasilania w energię elektryczną jest dla współczesnej cywilizacji podstawowym warunkiem istnienia. Stąd waga jaką przykłada się do technik diagnostycznych w elektroenergetyce - począwszy od wytwarzania, poprzez dystrybucję aż do „konsumpcji”. Jedną z najlepszych, bo zdalnych jest technika termowizyjna. Wykrycie stanu przedawaryjnego możliwe jest na pracującym urządzeniu, bez konieczności jego wyłączania, czego wymagały klasyczne techniki diagnostyczne. Mało tego: obciążenie, praca urządzenia jest warunkiem koniecznym wykrycia wady.

WYKRYWANIE ANOMALII TERMICZNYCH.

Technika zdalnej termodetekcji w elektroenergetyce pozwala na szybkie wykrywanie miejsc potencjalnych awarii czy wad w instalacji i nie wymaga wyłączeń. Z definicji bowiem wadą złącza jest jego zwiększona rezystancja, która tylko podczas przepływu prądu prowadzi do podwyższenia temperatury złącza proporcjonalnie do lokalnej rezystywności oraz prądu obciążenia. Stopień tego podgrzania jest podstawowym kryterium klasyfikowania wad.
W różnych krajach różne są wymagania dotyczące stopnia obciążenia instalacji podczas badana termograficznego. W Polsce, jeszcze w latach 70. jako minimum przyjęto 40 % obciążenie toru prądowego, obecnie jednak ze względu na ogólnie mniejsze obciążenia, dopuszcza się 30%.
W praktyce jednak często bywa tak , że obciążenia obwodów czy linii są mniejsze od wymaganych przy diagnozie termograficznej. Pomiary powinno się wykonać nawet w takich warunkach gdyż zaniechanie pomiarów nie zmieni wiedzy o instalacji, natomiast wykrycie wady dowodzić będzie rangi zagrożenia w przypadku gdy obciążenie będzie zwiększone.

Wykonywanie w takich sytuacjach pomiarów uzasadnione jest również faktem, że same „termiczne oględziny” jednego toru prądowego nie są pracochłonne, trwają zwykle bardzo krótko . Jednoczesna obserwacja znacznego obszaru a przy tym wysoka wyróżnialność małych różnic temperatury powoduje, że pominięcie ewidentnej wady, nawet słabo skontrastowanej jest bardzo mało prawdopodobne. Kamery termowizyjne mają rozdzielczości termiczne na poziomie poniżej 0,1K podczas gdy istotne wady to przyrosty temperatury kilkunasto-, czy kilkudziesięciostopniowe. Jedyny mankament badań przy niskim obciążeniu to mniej precyzyjna klasyfikacja wady, niż przy większych obciążeniach.
Wpływ różnych czynników ( środowisko, uwarunkowania techniczne, konstrukcyjne, aparaturowe itd.) powoduje, że w ogóle o precyzji i kryteriach obiektywnych trudno jest tu mówić. W tym świetle znaczenia nabiera doświadczenie ekipy termograficznej, która na miejscu klasyfikuje wady, uwzględniając liczne czynniki, zarówno związane a wiedzą o badanym elemencie, o warunkach i metodzie pomiaru jak też o specyfice stosowanego urządzenia pomiarowego.
Termografia jest metodą porównawczą, dlatego dla właściwej oceny wady i jej lokalizacji niezbędne jest uwzględnienie również wpływu i stanu sąsiednich, takich samych elementów, geometrii obiektu, symetrii budowy itp.
W torach prądowych trójfazowych oczywiste jest, że obrazy cieplne elementów porównuje się z tymi samymi w innych fazach, zwłaszcza gdy można przyjąć, że obciążenie prądowe we wszystkich fazach tego samego toru jest takie samo.
Pozwala to na uproszczenie metodyki badań i ułatwienie procesu interpretacji.

 

PRZYROST TEMPERATURY, PRZEGRZANIE. KLASYFIKACJA WAD.

W wyniku ”oględzin” przy pomocy urządzenie termograficznego i rejestracji obrazów otrzymuje się termogramy elementów poddanych badaniom.
Interpretacja termogramu pod względem termicznym, uwzględniająca wpływ czynników zewnętrznych, obciążenia i zastosowanych materiałów powinna doprowadzić do zakwalifikowania anomalii do określonego „stopnia zagrożenia” i związanej z nim pilności interwencji.
Kryteria klasyfikacji wad elementów urządzeń elektrycznych w zależności od przyrostu temperatury w różnych krajach wyglądają różnie. Pewien wpływ ma tu inna konstrukcja i normy dopuszczalnej gęstości prądu w zestykach, lecz przeważający wpływ ma chyba niewiedza „ jak gorąco jest za gorąco „.
W światowej literaturze specjalistycznej spotyka się różne priorytety interwencji związane z przyrostem temperatury (z klasyfikacją wady).
Dostawca przytłaczającej większości sprzętu termowizyjnego użytkowanego w Polsce ( AGA, później AGEMA, obecnie FLIR) opracował szacunkowe zalecenia postępowania dla zaobserwowanych przyrostów temperatury w warunkach nominalnego obciążenia.
PRZYROST TEMPERATURY definiuje się tutaj jako różnicę między temperaturą maksymalną zarejestrowaną przez kamerę na elemencie a temperaturą powietrza panującą w najbliższym otoczeniu. Temperatura ta odczytywana jest przez kamerę jako temperatura elementów najbliższych nieczynnych elektrycznie. W zamkniętych szafkach elektroenergetycznych lub sterowania i automatyki temperatura ta może się znacznie różnić od temperatury w pomieszczeniu.
W przypadku urządzeń na wolnym powietrzu jest to temperatura powietrza, ale tylko w sytuacji nie nagrzewania przez słońce. Dla urządzeń tych rolę nagrzewającą pełni słońce a rolę chłodzącą pełni wiatr. Wiatr już o prędkości 5m/s obniża ponad dwukrotnie przyrosty temperatury obiektów o średnio rozwiniętej powierzchni!
W przypadku obciążeń mniejszych od nominalnych niezbędne jest przeliczenie otrzymanego przyrostu temperatury do 100% maksymalnego obciążenia możliwego w tym obwodzie, zgodnie z zasadą, że przyrost temperatury proporcjonalny jest do kwadratu prądu obciążenia.

Przyrost temperatury i Zalecenie :

Ponad 50K - Natychmiastowa interwencja

30K do 50K - Niezbędna naprawa tak szybko jak to tylko możliwe.

10K do 29K - Poprawić w pierwszym dogodnym terminie

mniej niż 10K - Monitorować

Są to zalecenia „miękkie”, których stosowanie zależy od wielu czynników takich jak: możliwość wystąpienia obciążeń większych od zarejestrowanych w czasie badań termograficznych ( niekoniecznie muszą to być obciążenia nominalne dla danego aparatu elektrycznego); możliwość przełączenia na czas naprawy; skutki ewentualnej awarii (groźne przy zasilaniu istotnej maszyny w ruchu ciągłym a nieistotne np. dla jednego z wentylatorów hali) itp.

Ostateczna decyzja o naprawie należy zawsze do użytkownika instalacji.

Ostatnio coraz częściej w diagnostyce termograficznej obok PRZYROSTÓW TEMPERATURY definiuje się NADWYŻKĘ TEMPERATURY czyli PRZEGRZANIE jako różnicę między temperaturą wadliwego elementu a temperaturą tych samych elementów w dwóch pozostałych fazach (o ile można uznać, że pracują prawidłowo i mają podobne obciążenie).

Wtedy kryterium jest ostrzejsze:

Ponad 30K………… Naprawić natychmiast;

Do 30K ………….. Naprawić jak najszybciej;

Do 5K ………….. Monitorować.

(Zawsze po unormowaniu do pełnego obciążenia).

Podczas badań termograficznych rozdzielnic i aparatów elektrycznych obydwa te kryteria muszą by jednocześnie brane pod uwagę przy decyzji o rejestracji i zakwalifikowaniu jej do anomalii.

Są to: PRZYROST TEMPERATURY i ASYMETRIA MIĘDZYFAZOWA.

WARUNKI POMIARÓW

Generalnie zasadnicze różnice warunków pomiarowych występują pomiędzy badaniami :

- w pomieszczeniach,
- w otwartej przestrzeni.

Analizując problem warunków pomiarowych należy mieć na uwadze przede wszystkim możliwość wykonania badań a w szczególności :

- Do warunków wykluczających badania metodami termograficznymi zaliczyć należy niedostępność optyczną (złącze zakryte, niewidoczne) oraz intensywne opady deszczu i śniegu.
- Do utrudniających badania - bardzo wysokie lub bardzo niskie temperatury, obecność pól magnetycznych itp.

W pomieszczeniach zamkniętych panują na ogół odpowiednie warunki pomiarowe. Wyjątkiem są pomieszczenia przegrzane, miejsca w pobliżu pieców, na stropach kotłów, w pobliżu wanien szklarskich itp.
Chodzi tu zarówno o warunki pracy aparatury – typowo do 50ºC – jak i obsługi.
Poczucie dyskomfortu powoduje chęć szybszego zakończenia pracy, może też spowodować błędne zachowania.
Nieodpowiednie warunki panują też w pomieszczeniach z silnymi polami elektromagnetycznymi.

Badania w otwartej przestrzeni, gdy zależy na precyzji pomiarów powinny odbywać się w nocy przy pełnym zachmurzeniu oraz przy znacznym obciążeniu.

Badania urządzeń elektroenergetycznych mogą odbywać się w dzień, jednak nie przy bezpośrednim nasłonecznieniu obiektów ( najlepiej – niska, pełna pokrywa chmur).

Latem, w dzień nawet promieniowanie rozproszone chmur zauważalnie zniekształca pole temperatury obiektów. Obiekty wysokotemperaturowe ( powyżej 150 - 200°C ), zwłaszcza przy wysokiej emisyjności powierzchni, mogą być badane o każdej porze dnia i roku z wyjątkiem wymogu bardzo wysokiej dokładności pomiaru.

Niekorzystne efekty ( silne schłodzenie i spłaszczenie rozkładu pola temperatury) daje padający deszcz i śnieg. Wiatr porywisty również silnie schładza obiekty o małej bezwładności cieplnej lub niskim przewodnictwie cieplnym. Duża wilgotność powietrza i mgła powodują zmianę własności transmisyjnych powietrza i osłabienie sygnału docierającego do kamery termowizyjnej.

Wpływ wiatru

W przypadku badań „zewnętrznych” istotną rolę grają warunki środowiskowe. Temperatura powietrza jest nieistotna gdyż interesują nas przyrosty temperatury ponad otoczenie natomiast ważną rolę odgrywa wiatr, który schładza podgrzane złącza. Może to, w przypadku nieuwzględnienia zmniejszyć sygnalizowany stopień zagrożenia.

Wytwórca aparatury termowizyjnej opracował orientacyjne współczynniki obniżenia przyrostu temperatury w zależności od prędkości wiatru. Podlegają one jednak wielu ograniczeniom. Są to parametry fizyko-chemiczne obiektu i powietrza:

- Podatność obiektu na schładzanie przez wiatr (masa, kształt i przewodnictwo cieplne);
- Stałość prędkości wiatru ( w przypadku zmienności długi czas uśredniania dla obiektów o dużej bezwładności cieplnej a krótki -tuż przed pomiarem- dla obiektów małych).

Poniżej przedstawiono współczynniki, przez które mnożone są otrzymane wartości przyrostów temperatury aby uzyskać odniesienie do pogody bezwietrznej.

PRĘDKOŚĆ WIATRU (m/s) MNOŻNIK
11,00
21,36
31,64
41,86
52,06
62,23
72,40
8 i więcejnie wykonuje się pomiarów

Błąd względny otrzymanych wartości przyrostów temperatury oraz błąd klasyfikacji wady zwiększa się wraz z prędkością wiatru co powoduje, że już przy wietrze ponad 4m/s nie zaleca się wykonywania badań, gdy wymagania co do precyzji są wysokie.

Wpływ słońca.

Słońce oddziaływuje dwojako: poprzez nagrzanie elementu poddanego badaniom oraz przez odblaski. Pierwszy rodzaj oddziaływania zazwyczaj uniemożliwia badanie termograficzne. Elementy duże, o dużej bezwładności cieplnej badane powinny być dopiero kilka godzin po zaniku oddziaływania słońca. Odblaski przy chwilowych przejaśnieniach oraz zimą nie są zbyt groźne dla doświadczonych ekip. Na zarejestrowanych termogramach, zwłaszcza po upływie pewnego czasu od rejestracji i przy skomplikowanej geometrii powierzchni obiektu, istnieje niebezpieczeństwo niewłaściwej interpretacji gorących punktów. Z tego względu podczas silnego oddziaływania słońca unika się pomiarów termograficznych elementów o temperaturze poniżej ok. 100° - 200°C (zależnie od współczynnika emisyjności).

Odblaski.

Odblaski nakładają się na obraz cieplny badanego obiektu. Problem odblasków wynika z odbijalności powierzchni. Tylko ciała doskonale czarne lub przezroczyste nie wykazują odbijalności. Wśród sygnałów odbijanych z powierzchni badanych obiektów mogą więc być zarówno sygnały z bardzo zimnej przestrzeni kosmicznej jak i od źródeł ciepłych. Największy problem z odblaskami powoduje oczywiście słońce jako źródło punktowe i wysokotemperaturowe (6000 K). Te efekty jest stosunkowo łatwo zauważyć i wyeliminować. Sporej uwagi wymaga uwzględnienie możliwości wystąpienia innych odbić. W przypadku badania obiektów o niskim współczynniku emisyjności, czyli wysokiej odbijalności i niewysokiej temperaturze powierzchni odblaski mogą powodować np. ludzie, lampy oświetleniowe, kominy, napowietrzne rurociągi ciepłownicze, samochody. Analizując problem odbić należy brać pod uwagę krzywiznę badanego obiektu i możliwość reemisji sygnałów z różnych kierunków tym wyższą im dana powierzchnia jest bardziej odchylona od kierunku prowadzonej obserwacji. Szczególnie powinni o tym zawsze pamiętać użytkownicy pirometrów.

Oddziaływanie nieba.

Do urządzenia termograficznego docierają od badanego obiektu dwa (a nawet więcej) rodzaje promieniowania cieplnego nałożone na siebie:

- promieniowanie własne,
- promieniowanie odbite,

Przy badaniach termograficznych na otwartej przestrzeni na obraz własny nakładają się odbicia od otoczenia, mającego temperaturę bliską temperaturze powietrza (ściany domów, drzewa, ziemia), odbicia ciepłe omówione wyżej oraz zimne odblaski, zwykle od nieboskłonu. Urządzenie termograficzne nie rozróżnia tych rodzajów promieniowania; - traktuje je jak sumę - odbicia od scenerii mającej temperaturę otoczenia uwzględnia w obliczeniach (po to ustawiamy temperaturę otoczenia w kamerze). Efekt odbicia ,, zimnego nieba" jako brak pewnej składowej pojawi się jako temperatura obiektu niższa od temperatury otoczenia (co oczywiście jest interpretacją błędną). Stwierdzono, że chmury o niskim pułapie dają efekt mało różniący się od wpływu drzew, domów, trawy, ziemi, itp. tj. mają temperaturę radiacyjną bliską temperaturze otoczenia.

Temperatura radiacyjna czystego nieba bez chmur, przy małej wilgotności powietrza w dzień czy w nocy jest bardzo niska np. – 60 czy - 80°C. (Odczyt zależny od przejrzystości powietrza i kąta nad horyzontem.) Wpływ nieba będzie więc między innymi funkcją chwilowego zachmurzenia co jest stwierdzeniem ważnym dla badań w ogólności obiektów pod gołym niebem a w szczególności wyższych pięter budynków. Powierzchnie o dobrej odbijalności (blacha aluminiowa, ocynkowana, a nawet szyby w budynkach) badane przy braku zachmurzenia pod kątami umożliwiającymi nałożenie zimnego promieniowania bezchmurnego nieba, mogą wykazać dużo niższą temperaturę niż rzeczywista, mimo prawidłowo dobranego współczynnika emisyjności. Te same powierzchnie badane w dzień pochmurny pod tymi samymi kątami wykażą temperaturę bardziej zbliżoną do rzeczywistej. (Oczywiście w badaniach nocnych również).

WYKONYWANIE BADAŃ.

Raport powstały w wyniku badań termograficznych powinien zawierać zestaw danych oczekiwanych przez zamawiającego, umożliwiających mu podjęcie właściwej decyzji.
Rzetelne pomiary prowadzące do tego celu muszą być wykonywane w odpowiednich warunkach, przy pomocy odpowiedniej aparatury, przez wykwalifikowany personel i z zachowaniem właściwych procedur badawczych.

Aparatura

W badaniach urządzeń elektroenergetycznych i energetycznych spotykane są zarówno obiekty duże takie jak kotły, elektrofiltry , kominy, transformatory, jak i obiekty małe np. nóż odłącznika, przepust izolatora ściennego itp.
Warunki pomiarowe niekiedy uniemożliwiają obserwację obiektu z dogodnej odległości i pod dogodnym kątem. Potrzeby zamawiającego są zróżnicowane - raz potrzebne jest wykrycie i lokalizacja anomalii z szacunkowym określeniem zakresu odchyleń od normy, innym razem dokładna ocena wartości temperatury i klasyfikacja wady.
Spotyka się temperaturę obiektów przewyższającą temperaturę otoczenia o kilka stopni, jak również o kilkaset stopni. Badania prowadzone są w różnej temperaturze otoczenia i warunkach środowiskowych.
Szerokie przedziały zmienności napotkanych i żądanych parametrów powodują, że aparatura termograficzna musi zapewniać wystarczającą rozdzielczość obrazów, przy jednoczesnym dużym polu widzenia w celu identyfikacji, wystarczającą rozdzielczość temperaturową i zmienny przedział oczekiwanej lub obserwowanej temperatury obiektu, możliwość zmiany współczynnika emisyjności w czasie obserwacji i wiele innych .
Pożądana jest również odporność mechaniczna na wstrząsy i wpływy atmosferyczne. Własne zasilanie musi zapewnić co najmniej kilkugodzinną pracę. Rejestracja obrazu powinna mieć możliwość nagrania komentarza słownego; nie powinno być możliwe przypadkowe skasowanie.
Konstrukcja aparatury powinna umożliwiać szybkie dopasowanie parametrów obserwacji do warunków obserwacji obiektu, oraz zapewnić stabilność wskazań.
Ta różnorodność wymogów powoduje, że wyodrębniły się dwie klasy aparatury dla zastosowań termodiagnostycznych w elektroenergetyce :

Proste, tanie kamery do badań jakościowych z elementami pomiaru gdzie główną cechą jest wizualizacja pola temperatury a możliwość pomiaru punktowego lub określenie temperatury maksymalnej w obszarze jest elementem ważnym ale nie we wszystkich sytuacjach stosowanym. Urządzenia te przeznaczone są do kontroli stanu cieplnego obiektów i elementów w sposób porównawczy, lub do wykrywania miejsc występowania ekstremalnych temperatur na kontrolowanym obiekcie. Taką niedrogą aparaturę powinny posiadać rejony energetyczne dla szybkiej, zgrubnej i „na miejscu” oceny stanu cieplnego sprawdzanych urządzeń. Tego typu aparatura jest również rekomendowana dla służb utrzymania ruchu w firmach z zagrożeniem pożarowym, z priorytetem ciągłości ruchu, z obciążoną i rozległą siecią elektroenergetyczną, duża liczbą rozdzielnic itd.

Tę funkcję pełni obecnie kamera FLIR InfraCAM.

Kamery termograficzne pomiarowe o wysokiej rozdzielczości przestrzennej – dla badań głównie ilościowych. Wyposażone są w oprzyrządowanie umożliwiające pracę w różnych warunkach i kontrolę różnych obiektów. Oprogramowanie wewnętrzne pozwala na wszechstronną analizę termogramów na ekranie kamery już w momencie obserwacji, ale również po zarejestrowaniu.
Oprogramowanie komputerowe pozwala na o wiele bogatszą analizę zarejestrowanych termogramów, na precyzyjną klasyfikację wad i określenie niezbędności remontu co doskonale optymalizuje pracę ekip remontowych. Aparatura ta umożliwia też badania, wszelkich innych obiektów, a nie tylko obiektów elektroenergetycznych.
Ze względu na wysoką cenę oraz niezbędne przygotowanie fachowe operatorów, w kamery takie wyposażane są specjalistyczne ekipy wykonujące na zlecenia z zewnątrz wszelkie prace z zastosowaniem termografii.
Na taką kamerę mogą sobie też pozwolić firmy, w których znajdzie ona zastosowanie, poza elektroenergetyką i ogólnie utrzymaniem ruchu, również w procesie technologicznym i w pracach badawczo-rozwojowych a także w celu zmniejszenia zużycia energii w całej firmie (izolacja rurociągów, budynków, obiektów technologicznych).
Takie uniwersalne kamery termowizyjne FLIR serii T o symbolach T200, T250, T360 i T400, z funkcją rejestracji foto oraz (nie wszystkie) komentarza głosowego w pełni spełniają wymienione potrzeby.

Obsługa

Na obraz cieplny urządzeń elektroenergetycznych wpływa bardzo wiele parametrów. Są to głównie:

- warunki meteorologiczne
- warunki techniczne pracy obiektu
- konstrukcja urządzenia

Zobiektywizowanie wpływu tych wszystkich parametrów na obraz cieplny jest trudne, a ze względu na duża liczbę obiektów poddawanych oględzinom np. w rozdzielniach - praktycznie niemożliwe.
W tej sytuacji szczególną rolę odgrywa poziom kompetencji ekipy wykonującej pomiary termalne w podczerwieni :

Ekipa wyspecjalizowana w pomiarach termograficznych - dysponująca sprzętem pomiarowym odpowiednio wysokiej klasy, (kamerą termograficzną pomiarową) wykonuje obligatoryjne kontrole stacji elektroenergetycznych najwyższych napięć. Potrafi ona podczas oględzin oszacować wpływ wszystkich czynników zniekształcających pomiar, a w razie potrzeby podać temperaturę obiektu w przeliczeniu na warunki normalne. W przypadku badania obiektów nietypowych lub jednostkowych, potrafi dobrać optymalne warunki badania; we współdziałaniu z lokalnym specjalistą, uwzględnić specyfikę obiektu i wpływ otoczenia.
Członek grupy badawczej musi posiadać ogólną wiedzę o obiektach badanych, aby zapewnić wystarczającą identyfikację problemu; im większy poziom kompetencji tym mniejsza szansa na błąd. W raporcie, na wybranych termogramach, ilustrujących stan termiczny istotnych fragmentów stacji może być dokonana pogłębiona analiza, na jaką pozwala oprogramowanie.

Pracownik stacji elektroenergetycznej lub ze służb utrzymania ruchu, którego jednym z obowiązków jest systematyczna lub wyrywkowa kontrola zacisków i zestyków aparatów elektrycznych przy pomocy prostej kamery temowizyjnej. Pracownik ten musi posiadać podstawową wiedzę o specyfice pomiarów temperatury w podczerwieni na obiektach elektroenergetycznych jak również dobrą znajomość uwarunkowań tych badań cechami posiadanej aparatury. Główną metodą badań powinny być porównania stanów termicznych tych samych elementów w różnych fazach. Ważne jest aby prace kontrolne wykonywał w miarę możliwości ten sam pracownik co zmniejszy rozrzut błędu systematycznego i szybciej nabierze on doświadczenia oraz by wyniki jego pracy były okresowo weryfikowane przez specjalistyczną ekipę termograficzną. Aparatura kontrolna powinny podlegać okresowej kontroli –potwierdzeniom wyposażenia pomiarowego zgodnie z zaleceniami normy PN-ISO 10012-1 „Wymagania dotyczące zapewnienia jakości wyposażenia pomiarowego”.

Zgodnie z zasadami Systemu Zarządzania Jakością osoba wykonująca badania termograficzne powinna:

Być odpowiednio przygotowana do prowadzenia tego rodzaju badań:

- posiadać odpowiednie wykształcenie, przeszkolenie i doświadczenie lub umiejętności.
- posiadać przynajmniej ogólną wiedzę o obiekcie badań, jego technologii i zakresie pracy, możliwości wystąpienia anomalii, normalnego zużycia, a także wiedzę o dotychczasowym przebiegu pracy (historię obiektu).
- Posiadać wiedzę o przewidywanych skutkach wystąpienia anomalii termicznych i ich związku z wadami obiektu.
- Rozumieć znaczenie stwierdzonych odchyleń dla normalnego użytkowania badanych obiektów i znać przepisy prawne lub techniczne dopuszczalności wad.
Posiadać sprzęt sprawny i właściwy do wykonywanych badań.
- Certyfikat kalibracji wystawiony przez Producenta sprzętu nie jest wieczny. Dla całego wyposażenia pomiarowego, również dla kamer termowizyjnych konieczne jest sprawdzanie „ w wypadku wystąpienia anomalii pracy sprzętu zauważonych podczas normalnej eksploatacji”, ale również ustalenie okresowych sprawdzeń z częstotliwością zalecaną przez producenta, bądź opartą o doświadczenia własne lub innych. Częstość sprawdzeń powinna uwzględniać czas rzeczywistej pracy w tym okresie, „starzenie się” w czasie przechowywania oraz koszt i czas wyłączenia z eksploatacji. Ogólne wytyczne znajdują się w normie PN-ISO 10012 +Ap1 / 2001 „Wymagania dotyczące zapewnienia jakości wyposażenia pomiarowego”.
- Sprzęt „właściwy do wykonywanych zadań” oznacza, że zakup został dokonany po dokładnym wyspecyfikowaniu potrzeb (teraźniejszych i dających się przewidzieć) i stosowanie sprzętu w obszarach, gdzie jest to właściwe i uzasadnione.
Mieć udokumentowane procedury badawcze oraz postępowania z badaniami i wynikami niezgodnymi z wymaganiami .
- W szczególności ściśle stosować się do zatwierdzonych procedur dotyczących typowych zastosowań.
Badania nietypowe przeprowadzać po nabraniu biegłości w badaniach termowizyjnych oraz po wykonaniu walidacji metody termowizyjnej tj. oszacowaniu wpływu różnych czynników na niepewność wyniku.
Walidacja metody daje orientację, jakie naprawdę czynniki, przy jakich badaniach mają istotny wpływ na wynik i ich znajomość ma kluczowe znaczenie, a jakie mają wpływ niewielki i ich wartość nie musi być znana z maksymalną dokładnością.
- Wszelkie odchylenia od spodziewanych wyników, za wyjątkiem wykrytych wad powinny być „na miejscu” weryfikowane inną metodą bądź co najmniej „myślowo” aby zminimalizować ryzyko błędnego badania lub niepotrzebnej rejestracji stanów normalnych.

Procedura badania będzie zależna od możliwych do spełnienia oczekiwań zamawiającego. W przypadku badania rozdzielni ( stacji elektroenergetycznych) celem jest znalezienie wszystkich złączy o zbyt wysokiej temperaturze i zakwalifikowanie ich do naprawy o określonej pilności wykonania.

Procedura badania jest funkcją celu :

aby nie pominąć żadnego złącza zasadą jest:
- śledzenie drogi prądowej , np. od odłącznika liniowego do transformatora ,
- rejestracja termogramów przejrzanych elementów i odpowiadającego im obciążenia Obciążenie powinno być stałe lub wolnozmienne , w miarę możliwości maksymalne, nie mniejsze od 40%. W przypadku pól o szybkich zmianach obciążeń np. podstacji PKP lub trakcji elektrycznej komunikacji miejskiej rejestrowane są termogramy w czasie wystąpienia obciążenia, co skutkuje wzrostem temperatury złącz i elementów czynnych. Ocena stanu dokonywana jest na podstawie zauważonych relacji temperaturowych między elementami podobnie obciążonymi a nie przez ocenę przyrostu temperatury. (dotyczy to także pól zasilających urządzenia pracujące w sposób nieciągły, przypadkowy jak windy pompy, sprężarki, niektóre wentylatory, grzałki w procesie technologicznym itp.
- uwzględnienie warunków przeprowadzania badań ( meteorologicznych, środowiskowych, aparaturowych i innych ),
- wskazanie zamawiającemu, jeszcze „na miejscu”, wykrytych wad wymagających natychmiastowej interwencji,
- zinterpretowanie zarejestrowanych termogramów,
- sporządzenie raportu o typowej formie adekwatnej do potrzeb zamawiającego, a w nim wymienienie, oprócz sytuacji i elementów zarejestrowanych, wszystkich elementów nie podlegających badaniom i przyczyn tego zaniechania.

UWAGA ! Często zdarza się, że firmy ubezpieczeniowe wymagają wykonania badań termowizyjnych wszystkich rozdzielnic elektroenergetycznych w zakładzie produkcyjnym, który ubezpieczają i przedstawienia raportu.
Niekiedy żądają przedstawienia termogramów WSZYSTKICH rozdzielnic, nawet nie obciążonych w trakcie badań, jak również takich, w których wykonawca badań nie stwierdza anomalii. Taki „całościowy” raport z badań, mimo elementów zbędnych, nie zawierających wad, jest po upływie czasu dobrym odniesieniem do stanu aktualnego.

 


Rozdzielnia nn. Przegrzanie przyłącza do wyłącznika ok. 23K




Rozdzielnia SN. Wada przyłącza szynowego do odłącznika




Rozdzielnia SN. Wada złącza roboczego odłącznika




Rozdzielnia nn. Wada złącza śrubowego do przekładnika




Rozdzielnia SN. Wada przyłącza do kolumny wyłącznika olejowego




Rozdzielnia SN. Wada przepustu w podłodze lub złącza pod sufitem na poziomie II




Rozdzielnia nn. Wada przyłącza kablowego do przekładnika




Rozdzielnia nn. Wysoka temperatura przewodów łączących aparaty elektryczne




Szacht kablowy. Duże obciążenie prądowe kabla




Rozdzielnia nn. Wada złącza do wyłącznika nadmiarowo-prądowego




Rozdzielnia nn. Wada złącza do wyłącznika nadmiarowo-prądowego




Rozdzielnica nn. Duże obciążenie prądowe powoduje nadmierny wzrost temperatury wiązki kabli



Szynoprzewód 0,4V w pomieszczeniu rozdzielni nn. Termogram wykonany kamerą termowizyjną zaopatrzoną w teleobiektyw 12st.




Rozdzielnia 110kV. Tory prądowe baterii kondensatorów




Linia 110kV. Kontrola złączek liniowych. Termogram wykonany kamerą termowizyjną zaopatrzoną w teleobiektyw 12st.



Transformator 15/0,4kV. Stan awaryjny przyłącza po stronie SN




TERMO-POMIAR
Włodzimierz Adamczewski

Ten artykuł został otagowany

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Świetne! Świetne! 60% [3 głosy]
Bardzo dobre Bardzo dobre 40% [2 głosy]
Dobre Dobre 0% [0 głosów]
Średnie Średnie 0% [0 głosów]
Słabe Słabe 0% [0 głosów]

Przeczytaj również

Łap okazję !

Wygenerowano w sekund: 0.32
10,423,153 unikalne wizyty